Rozważania o samobójstwie i życiu za wszelką cenę

Wypracowanie na temat "Chcieć umrzeć jest tak samo grzech, jak chcieć żyć za wszelką cenę". Ustosunkuj się do twierdzenia Marii Dąbrowskiej.

Niewątpliwie największą wartością, najwyższym dobrem, którego nie powinno się odrzucać, jest życie. Wiedzieli o tym twórcy z różnych epok, wiemy o tym także my. Zagadnienie postawy życiowej jest jednym z poważniejszych problemów psychologicznych i moralnych. Boryka się z tym każdy człowiek dorastając i szukając dla siebie miejsca w życiu. Przeżywają te problemu także bohaterowie literaccy. Muszą dokonywać wyborów, jakże trudnych dla nich samych. Jedni myślą o śmierci, jako jedynym rozwiązaniu. Jeszcze inni chcą żyć ponad wszystko, nie patrząc na innych. Są jednak i tacy, którzy swój los przyjmują godnie. Na kreacjach wybranych bohaterów pragnę oprzeć swoje rozważania.

"Życia nie wolno trwonić - życiem należy dać świadectwo sensu swego isnienia". Świadectwa nie daje się ucieczką czy odwrotem. Trzeba być silnym, wytrwalym - to będzie próba naszej wartości. Jednak dla niektórych jedynym rozwiązaniem jest śmierć - świadoma rezygnacja z trudów życie i pełni człowieczeństwa, ucieczka od odpowiedzialności za siebie i innych. Taki wybór jest przejawem słabości i tą właśnie drogę wybrał Konrad Wallenrod - bohater powieści poetyckiej Adama Mickiewicza, który dla ratowania ojczyzny (Litwy) poświęcił wszystko: honor rycerski, miłość Aldony, wstąpił na drogę zdrady i postępu (wbrew sobie).

"Jeden sposób, Aldono, jeden pozostał Litwinom: skruszyć potęgę Zakonu, mnie ten sposób wiadomu, lecz nie pytaj! Dla Boga! Stokroć przeklęta godzina, w której od wrogów zmuczony, chwycę się tego sposobu."

Sukces, jakim było pokonanie Krzyżaków jest jednocześnie klęską osobistą Konrada. Wypijając truciznę popełnia samobójstwo, gdyż nie potrati żyć w świadomości, że złamał zasady etosu rycerskiego, postąpił wbrew sobie. Podobnie postępuje Hrabia Henryk w "Nie-boskiej komedii" Zygmunta Krasińskiego - gdy resztki jego świata runęły, zmiecione przez rewolucyjne zastępy Pankracego, rzuca się z murów Świętej Trójcy, aby dopełnić dzieła zagłady.

Także Zenon Ziembiewicz, bohater "Granicy" Zofii Nałkowskiej, dobrowolnie oddaje się śmierci. Jego samobójcza śmierć była wynikiem przegranego życia, przekroczenia barier, których nigdy nie powinien był przekroczyć. Uświadomił sobie, że po odrzuceniu młodzieńczych ideałów i zasad nie zostało mu właściwie nic - tylko rewolwer.

Strony: 1 2 3